Proxifier

Proxifier, proxy desteği olmayan ağ uygulamalarının ağ bağlantılarını sistem düzeyinde yakalayıp yönlendirerek SOCKS veya HTTPS proxy'leri üzerinden çalışmasını sağlayan bir yazılımdır. Bu sayede herhangi bir uygulama, yerleşik proxy ayarına ihtiyaç duymadan güvenlik duvarlarını aşabilir, gizliliği artırabilir ve bölge kısıtlı içeriğe erişebilir.

Proxifier nasıl çalışır

Proxifier, giden tüm ağ bağlantılarını işletim sisteminin düşük seviyesinde yakalar. Windows'ta bunu esas olarak bir Winsock Layered Service Provider (LSP) veya Network Driver Interface Specification (NDIS) filtre sürücüsü ile yapar. macOS'ta ise çekirdek düzeyindeki ağ uzantılarını kullanır. Bir uygulama bağlantı kurmaya çalıştığında Proxifier isteği yakalar ve yapılandırılmış kurallara göre isteği belirli bir proxy sunucusuna, bir proxy zincirine yönlendirir ya da doğrudan bağlantıya izin verir. Bu süreç uygulama açısından şeffaftır; uygulama sanki yerleşik proxy desteği varmış gibi davranır.

Öne çıkan özellikler

Proxifier, ağ trafiğini yönetmek ve yönlendirmek için kapsamlı bir özellik seti sunar:

• Esnek proxy kuralları: uygulama adı, hedef IP adresi, port numarası veya hostname bazında ayrıntılı kurallar tanımlayın.
• Proxy zincirleri: daha yüksek anonimlik veya karmaşık yönlendirme için birden fazla proxy sunucusundan oluşan diziler kurun.
• DNS işleme: hostname'leri yerel olarak ya da proxy sunucusu üzerinden çözümleme seçeneği; DNS sızıntılarını önler.
• IPv4 ve IPv6 desteği: her iki internet protokolü sürümünü de destekler.
• SOCKS ve HTTPS proxy desteği: SOCKS v4, SOCKS v5 ve HTTPS (CONNECT yöntemi) proxy'leriyle uyumludur.
• Profil yönetimi: farklı senaryolar için ayrı yapılandırmalar kaydedin ve yükleyin.
• Gerçek zamanlı etkinlik günlüğü: bağlantıları, uygulanan kuralları ve veri aktarımını izleyin.

Proxifier kurulumu

Yapılandırma, önce proxy sunucularını tanımlamayı, ardından hangi trafiğin bu proxy'leri kullanacağını belirleyen kuralları oluşturmayı içerir.

Proxy sunucularını yapılandırma

1. Proxifier'ı açın: uygulamayı başlatın.
2. Proxy sunucularına gidin: Profile > Proxy Servers... yolunu izleyin veya araç çubuğundaki "Add Proxy" simgesine tıklayın.
3. Proxy sunucusu ekleyin: "Proxy Server" penceresini açmak için Add... düğmesine tıklayın.
4. Bilgileri girin:
   • Address: proxy sunucusunun IP adresi veya hostname'i.
   • Port: proxy sunucusunun port numarası.
   • Protocol: SOCKS4, SOCKS5 veya HTTPS seçin. Kimlik doğrulama ve UDP desteği nedeniyle genellikle SOCKS5 önerilir.
   • Authentication: proxy'niz kimlik doğrulama gerektiriyorsa "Enable" kutusunu işaretleyin ve Username ile Password bilgilerini girin.
5. Proxy'yi test edin: bağlantıyı ve kimlik doğrulamayı doğrulamak için Check düğmesine tıklayın. Bu, yapılandırılan proxy üzerinden bir test isteği gönderir.
6. Onaylayın: proxy sunucusunu kaydetmek için OK düğmesine tıklayın.

Örnek yapılandırma penceresi alanları:

Address:       192.0.2.10
Port:          1080
Protocol:      SOCKS5
Authentication: [x] Enable
  Username:    your_username
  Password:    your_password

Proxy kuralları oluşturma

Proxy kuralları, belirli ağ bağlantılarının nasıl işleneceğini belirler. Kurallar yukarıdan aşağıya sırayla işlenir ve eşleşen ilk kural geçerli olur.

1. Proxy kurallarına gidin: Profile > Proxification Rules... yolunu izleyin veya "Rules" simgesine tıklayın.
2. Yeni kural ekleyin: "Proxification Rule" penceresini açmak için Add... düğmesine tıklayın.
3. Kural parametrelerini ayarlayın:
   • Name: kural için açıklayıcı bir ad.
   • Applications: çalıştırılabilir dosya adlarını girin (örneğin chrome.exe, firefox.exe, MyApp.app). Birden fazla uygulamayı noktalı virgülle ayırın. Yıldız (*) kuralı tüm uygulamalara uygular.
   • Target Hosts: hedef IP adreslerini, IP aralıklarını (CIDR gösterimi) veya hostname'leri tanımlayın.
     • Örnekler: 192.168.1.1, 10.0.0.0/8, example.com, *.domain.com.
     • Birden fazla giriş için noktalı virgül kullanın.
   • Target Ports: port numaralarını veya aralıklarını girin (örneğin 80, 443, 1000-2000).
   • Action:
     • Direct: proxy kullanmadan doğrudan bağlan.
     • Proxy: açılır listeden yapılandırılmış bir proxy sunucusu seçin.
     • Chain: yapılandırılmış bir proxy zinciri seçin.
4. Kuralları sıralayın: kuralları düzenlemek için Up ve Down düğmelerini kullanın. Daha spesifik kurallar genellikle daha genel kuralların üstünde yer almalıdır. Genelde Direct olarak ayarlanan Default kuralı, başka hiçbir kural eşleşmezse en son işlenir.

Belirli bir uygulama için örnek kural:

Rule Name:     Browser_Through_Proxy
Applications:  chrome.exe; firefox.exe
Target Hosts:  *
Target Ports:  80; 443; 8080
Action:        Proxy SOCKS5_US (önceden yapılandırılmış bir SOCKS5 proxy)

Yerel ağı atlamak için örnek kural:

Rule Name:     Local_Network_Direct
Applications:  *
Target Hosts:  192.168.0.0/16; 10.0.0.0/8; 172.16.0.0/12
Target Ports:  *
Action:        Direct

Gelişmiş yapılandırmalar

Proxy zincirleri

Proxy zincirleri, trafiğin birden fazla proxy sunucusundan sırayla geçmesini sağlar. Bu, anonimliği artırabilir veya yalnızca belirli bir proxy dizisi üzerinden erişilebilen ağlara erişim sağlayabilir.

1. Proxy zincirlerine gidin: Profile > Proxy Chains... yolunu izleyin.
2. Yeni zincir ekleyin: Add... düğmesine tıklayın.
3. Zinciri adlandırın: açıklayıcı bir ad verin.
4. Zincire proxy ekleyin: "Available proxies" listesinden yapılandırılmış proxy sunucularını seçin ve ok düğmeleriyle "Proxies in chain" listesine taşıyın. Bu listedeki sıra, yönlendirme sırasını belirler.
5. Zinciri kurallarda kullanın: oluşturulduktan sonra bir proxy zinciri, proxy kuralı içinde Action olarak seçilebilir.

Örnek zincir yapılandırması:

Chain Name:    Enhanced_Anonymity
Proxies in chain:
  1. SOCKS5_Netherlands
  2. SOCKS5_Canada
  3. HTTPS_Germany

DNS işleme

Proxifier, DNS sorgularının nasıl işleneceğine dair seçenekler sunar; bu, gizlilik ve işlevsellik açısından kritiktir.

• Resolve hostnames through proxy: etkinleştirildiğinde (Profile > Name Resolution > Resolve hostnames through proxy), Proxifier DNS sorgularını yapılandırılmış proxy sunucusu üzerinden gönderir. Bu, trafiğiniz proxy üzerinden geçse bile yerel DNS sunucunuzun gerçek konumunuzu açığa çıkarabileceği DNS sızıntılarını önler.
• Resolve hostnames locally: devre dışı bırakıldığında DNS sorguları sisteminizin varsayılan DNS sunucularınca çözümlenir. Bu daha hızlıdır, ancak proxy gizlilik amaçlı kullanılıyorsa anonimliği zedeleyebilir.

Azami anonimlik ve DNS sızıntılarını önlemek için genellikle "Resolve hostnames through proxy" seçeneğinin etkinleştirilmesi önerilir.

Profil yönetimi

Proxifier, yapılandırma profillerini (.ppx dosyaları) kaydetmenize ve yüklemenize izin verir. Bu şu durumlarda işe yarar:

• Farklı senaryolar: yapılandırmalar arasında hızlıca geçiş yapma (örneğin iş proxy'si, kişisel VPN proxy'si).
• Yedekleme: karmaşık yapılandırmaların yedeğini alma.
• Dağıtım: önceden yapılandırılmış profilleri birden fazla makineye dağıtma.

Profile > Export Profile... ve Profile > Import Profile... seçeneklerini kullanın.

macOS için Proxifier

macOS için Proxifier, sistem genelinde proxy yakalaması sağlamak üzere macOS'a özgü ağ API'lerini kullanarak Windows sürümüyle eşdeğer işlevsellik sunar. Proxy sunucusu ekleme, kural oluşturma ve profil yönetimi için arayüz ve yapılandırma adımları büyük ölçüde Windows sürümüyle aynıdır; böylece iki platformda benzer bir kullanıcı deneyimi sağlanır.

Karşılaştırma: Proxifier'da SOCKS5 vs. HTTPS proxy'ler

Proxifier'ın hem SOCKS hem de HTTPS proxy'leriyle sorunsuz çalışabilmesi esneklik sağlar; böylece ihtiyaçlarınıza ve proxy üzerinden çalıştırmak istediğiniz uygulamalara en uygun proxy türünü seçebilirsiniz.